Όπως έβλεπα την εκπομπή του ΣΚΑΪ και την επιχειρηματολογία αυτών που ψήφισαν τον Αλέξανδρο, και μάλιστα ανθρώπων επικεφαλής μορφωτικών και ερευνητικών ιδρυμάτων, ως τον μεγαλύτερο Έλληνα μου σχηματίστηκε η εντύπωση ότι τελικά σχεδόν κάθε Νεοέλληνας κρύβει μέσα του έναν στρατηγό εν αποστρατεία.
Το να θεωρείς ότι μετέδωσε το ελληνικό πνεύμα και εκπολίτισε βαρβάρους (που είπε και ο Δεσποτόπουλος) ενώ ξέρεις ότι δεν πήγε με το γαρίφαλο στο αυτί είναι γεγονός αξιοσημείωτο (στο σημείο αυτό θα ήθελα να καταγγείλω και εκείνον τον ανεκδιήγητο βασιλιά Πόρο κάποιου ινδικού βασιλείου που δεν κατάλαβε ότι ο Αλέξανδρος ήθελε να τους εκπολιτίσει και του σκάρωσε μάχη). Και αν υποθέσουμε ότι αυτό το ελληνικό πνεύμα περιέχει ως βασικό στοιχείο του και την ιδέα της δημοκρατίας (ή καλύτερα τον περιορισμό της αυθαιρεσίας της εξουσίας μέσω νόμων), πότε ακριβώς τη μετέδωσε αυτή ο Αλέξανδρος;
Βέβαια μένει και η απορία γιατί οι περισσότερες σημαντικές ελληνικές πόλεις συνασπίστηκαν εναντίον του το 338π.χ άσχετα αν έχασαν τη μάχη στη Χαιρώνεια.
Μια δεύτερη απορία και σε ό,τι αφορά εκπολιτίσεις και μεταδώσεις πνευμάτων είναι η εξής: αν δει κανείς το χάρτη που εκτείνονταν η αυτοκρατορία του Αλεξάνδρου και κατόπιν η Βυζαντινή (που και αυτή δική μας είναι) αυτός περιλαμβάνει τα Βαλκάνια, τη Μέση Ανατολή και τμήματα της Βορείου Αφρικής. Θεωρητικά λοιπόν αυτές οι περιοχές είναι οι πιο τυχερές (και βάλε) του πλανήτη ιστορικά γιατί βρέθηκαν κάτω από την υπέροχη, μεγαλοπρεπή, υπέρλαμπρη, τέλεια ελληνική επίδραση.
Τώρα αν πώ ότι οι λαοί που μένουν σήμερα σε αυτές τις περιοχές είναι πάρε τους μεν και βάρα τους δε, θα είμαι κακεντρεχήςή κακοπροαίρετος; Αν δούμε την πολιτική και κοινωνική οργάνωση τους τι έχουν να δώσουν ως παραδείγματα; Τι έχει να ζηλέψει κανείς π.χ από την Ελλάδα και τη δημοκρατία της; Τη διαφθορά της; Τη λειτουργία του Κοινοβουλίου της; Το νόμο της περί ευθύνης υπουργών; Τα συγγενολόγια που ψηφίζονται από τους εκπολιτιστές με συνέπεια εδώ και δεκαετίες; Ή από την Αλβανία ή την Τουρκία και τη δημοκρατία τους πρέπει να ζηλεύουμε κάτι; Ή μήπως να θαυμάζουμε το πολιτικό σύστημα του Ιράν;
Απεναντίας όταν λέμε με αλαζονικό τρόπο ότι οι Έλληνες έδωσαν τα φώτα του πολιτισμού δεν εννοούμε μήπως στις χώρες της βόρειας και δυτικής Ευρώπης; Το παράδοξο είναι πρόκειται για περιοχές που δεν βρέθηκαν κάτω από την κατοχή του Αλέξανδρου, ούτε υπήρξαν μέρος του ελληνιστικού κόσμου, ούτε τμήματα της ένδοξης, χιλιόχρονης και ευσεβούς βεβαίως βεβαίως Βυζαντινής μας αυτοκρατορίας.
Συμπέρασμα;
