Παρης Μπρουζος

Ο τίτλος είναι δανεισμένος από την παλιά ελληνική ταινία. Αλλά ταιριάζει και στην περίπτωση της διαφθοράς και τα στοιχεία που παρουσίασε ο κ. Ρακιντζής. Είτε στα ψηλά είναι κάποιος (βουλευτές, υπουργοί, πρωθυπουργοί κομματικά στελέχη, παπάδες, βλ. SIEMENS, Βατοπαίδι και ένα σωρό άλλες ανάλογες υποθέσεις) είτε στα πιο χαμηλά ο δρόμος είναι κοινός.

Παρόλα αυτά το μέγιστο θέμα της ελληνικής επικαιρότητας είναι η (λαθρο)μετανάστευση. Και πρώτη προτεραιότητα για την Ελλάδα σύμφωνα με τον πρωθυπουργό. Δηλαδή άμα ήταν στο μηδέν η λαθρομετανάστευση (που θέλει και ο Παπανδρέου) ή άμα ο Ντέηβιντ Κόπερφιλντ τους εξαφανίσει (νόμιμους και παράνομους) θα εξαφανιστεί η διαφθορά; Αλλά όπως φαίνεται η έκταση της διαφθοράς δε θα μπορούσε να είναι ποτέ προτεραιτότητα για μία ελληνική κυβέρνηση ή ακόμη και για την ελληνική κοινωνία.

Ενώ ο Ερντογάν ακύρωσε την χθεσινή του επίσκεψη στην Αθήνα για τα εγκαίνια του μουσείου της Ακρόπολης Έλληνες δημοσιογράφοι είδαν συνάντησή του με τον Καραμανλή στην οποία συζητήθηκαν πολλά θέματα και φυσικά ο Ερντογάν προκάλεσε με τις απαιτήσεις του!

Πάντως μπορεί κανείς να φαντατεί τι γίνεται και στις δύο πλευρές του Αιγαίου με τέτοιου είδους δημοσιογραφία και το πώς χειραγωγούνται γνώμες και νοοτροπίες.

Δείτε και στον Άνεμο.

Προσωπικά δεν αντιλαμβάνομαι την έννοια της πολυπολιτισμικότητας ούτε έναν κόσμο ανοιχτών συνόρων. Σε αυτό το πλαίσιο δεν μπορεί να γίνουν π.χ δεκτοί στην Ευρώπη 1.000.000.000 μετανάστες.

Μπορώ να καταλάβω αντίθετα την ύπαρξη μιας κοινωνίας που τα μέλη της θα έχουν διαφορετική εθνική καταγωγή. Πολυπολιτισμικότητα θα σήμαινε ότι σε μια χώρα π.χ στην Ελλάδα θα έπρεπε να υπάρχουν διαφορετικά δικαστικά συστήματα ή διαφορετικά πολιτικά συστήματα για κάθε εθνοτική διαφορετική ομάδα. Από εκεί και πέρα το τι κουζίνα προτιμάει κανείς, τι φαγητά μαγειρεύει, τι χορούς χορεύει και τι τραγούδια ακούει είναι εντελώς αδιάφορο. Όπως επίσης σε τι θεό πιστεύει, σε πόσους θεούς πιστεύει και πόσο πολύ θέλει να πιστεύει είναι εξίσου αδιάφορο. Αρκεί να μην απαιτεί κανείς απόψεις και αναφορές «ιερών κειμένων» να γίνονται μέρος κρατικής πολιτικής ή κρατικής προπαγάνδας.

Από δύο συζητήσεις όμως που γίνονται στην Καλύβα εδώ και εδώ σχετικά με τα ποσοστά της ακροδεξιάς στην Ελλάδα αλλά και στην Ευρώπη και με αφορμή (αλλά όχι μόνο) επιχειρηματολογία κάποιου Ολλανδού καθηγητή για τις αιτίες του φαινομένου ήθελα να αναφέρω ορισμένες σκέψεις επί του θέματος.

Έχω πολλές αμφιβολίες ότι η μετανάστευση παράνομη ή νόμιμη έπαιξε τον κύριο ρόλο στην άνοδο της ακροδεξιάς είτε σε ευρωπαϊκό είτε σε εθνικό επίπεδο και αυτό για τους εξής λόγους:

Όταν οι ευρωπαϊκές δυτικές χώρες από τον τον 16ο αιώνα ξεκίνησαν την αποικιοποίηση άλλων ηπείρων είχαμε μετακίνηση Ευρωπαίων σε άλλες χώρες και όχι το ανάποδο. Αυτό όμως δεν εμπόδισε την ανάπτυξη ρατσιστικών θεωριών περί ανωτερότητας της λευκής φυλής που «αποδεικνύονταν» μάλιστα και από την επιστήμη. Δεν ήταν λοιπόν ανάγκη να βλέπουν οι Ολλανδοί πριν μερικούς αιώνες τους Μαροκινούς στη χώρα τους με τα 10 παιδιά για να γίνουν ξενόφοβοι και ρατσιστές. Ακόμη και όταν αυτοί πήγαιναν ως αποικιοκράτες σε άλλες χώρες σκέφτονταν έτσι. 

Επίσης μετά τον 1ο Παγκόσμιο Πόλεμο η άνοδος και η κυριαρχία των φασιστικών καθεστώτων στην Ευρώπη οφείλονταν σε κάποιο κύμα λαθρομετανάστευσης; Όχι φυσικά. Άρα λοιπόν και χωρίς μετανάστες μουσουλμάνους νόμιμους και μη νόμιμους υπάρχει ιστορικό προηγούμενο ανόδου ακροδεξιών κομμάτων και μάλιστα σε πολύ μεγαλύτερη έκταση και με πολύ χειρότερες συνέπειες για εκατομμύρια ανθρώπους.

Ακόμη και στην Ελλάδα η ανυπαρξία μεταναστών προηγούμενες δεκαετίες δεν απέτρεψε εκατομμύρια Ελλήνων να υποστηρίζουν το αστυνομικό κράτος, τη δικτατορία και να έχουν αντιλήψεις επειπέδου Ελλάς Ελλήνων Χριστιανών. Επίσης δεν νομίζω ότι οι μετανάστες ώθησαν εκατοντάδες χιλιάδες συμπολιτών μας να πηγαίνουν σε λαοσυνάξεις του μακαρίτη του Χριστόδουλου και της εξίσου ακροδεξιών αντιλήψεων ιεραρχίας. Και μάλιστα για να πετύχουν ή και να διευρύνουν κάτι που υποτίθεται δεν τους αρέσει στους μουσουλμάνους: τον έλεγχο του κράτους από τη θρησκεία και το ιερατείο.

Για αυτό λοιπόν πιστεύω ότι οι λόγοι θα πρέπει να αναζητηθούν αλλού. Τουλάχιστον στην Ευρώπη (γιατί πιστεύω στην Ελλάδα οι λόγοι είναι άλλοι) υπάρχει ένα ιστορικό αίτιο. Η περίοδος και τα κατορθώματα των ναζί λειτούργησαν για όλους τους άλλους ευρωπαϊκούς λαούς ως κολυμπήθρα του Σιλωάμ όπου εκεί μέσα ένιψαν τα χέρια τους και ξέπλυναν τις αμαρτίες τους και το παρελθόν τους. Γιατί οι ιδέες των ναζί δεν ήταν γερμανικό προνόμιο. Π.χ ισχυρή αντισημιτική προπαγάνδα υπήρξε και σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες εκείνη την προπολεμική περίοδο. Οι ιδέες και η πολιτική του Χίτλερ δεν άφηναν ασυγκίνητους ανθρώπους και σε άλλες χώρες. Απλώς μετά τον πόλεμο όλες οι άλλες χώρες αντί να κάνουν και την δική τους ενδοσκόπηση έριξαν όλο το βάρος και την ενοχή στη Γερμανία. Σωστό μεν αλλά όχι επαρκές. Η Ιταλία π.χ δεν θεωρήθηκε ποτέ ένοχη για ότι έκανε στον πόλεμο παρά το ότι είχε εξίσουν ένα ισχυρό φασιστικό καθεστώς. Η Ισπανία επίσης δεν είχε συνέπειες για την πολιτική του Φράνκο. Και γενικότερα σε καμία άλλη ευρωπαϊκή χώρα εκτος της Γερμανίας δεν αποδόθηκαν ευθύνες (πόσο μάλλον να υπάρξει αυτοκριτική) για την εκκόλαψη και γιγάντωση ρατσιστικών και φασιστικών αντιλήψεων.

Και την μεγαλύτερη αιτία για τα αποτελεσματα των Ευρωεκλογών θεωρώ ότι είναι η αλαζονική στάση των θεσμών της Ε.Ε οι οποίες ενώ δεν εκλέγονται παίρνουν αποφάσεις και μάλιστα δεσμευτικές για τα κράτη-μέλη. Το μεγάλο έλλειμα δημοκρατίας και η αίσθηση ότι στην Ε.Ε υπάρχει αυτόματος πιλότος και ότι οι πολίτες είναι άχρηστοι έπαιξαν πολύ σημαντικότερο ρόλο στο εκλογικό αποτέλεσμα.

Όσο για την Ελλάδα δεν είναι και τόσο δύσκολο να πειστεί κάποιος να ψηφίσει Καρατζαφέρη από τη στιγμή που σχεδόν κάθε Έλληνας μεγαλώνει μέσα από το σπίτι του με θεωρίες φυλετικής ανωτερότητας, στο σχολείο μαθαίνει για το ατελείωτο μεγαλείο μας και το πόσο κακοί είναι όλοι οι άλλοι λαοί, για τα πόσα μας οφείλουν οι άλλοι λαοί που τους εκπολιτίσαμε δωρέαν, η Εκκλησία αιώνες τώρα καλλιεργεί το μίσος και την εχθρότητα απένατι σε κάθε άλλη άποψη και ιδέα που δεν προέρχεται από την ίδια αλλά και απένατι σε ανθρώπους και λαούς (κακοί Φράγκοι, Δυτικοί κλπ), η γλώσσα μας θεωρείται μέχρι και θεραπευτική μέθοδος για δυσλεξίες και δεν ξέρω και εγώ για τι άλλο (ίσως και για τον καρκίνο). Αν συνυπολογίσουμε την κλασσική ελληνική πρακτική της ατιμωρησίας* (μετά τη χούντα καταδικάστηκαν βέβαια κάποιοι άνθρωποι αλλά στην κοινωνική συνείδηση οι ιδέες που οδήγησαν σε 20 χρόνια αστυνομικό κράτος και παρακράτος και σε επταετή δικτατορία πρακτικά ελάχιστα έως καθόλου) τότε έχουμε το πλαίσιο της απήχησης ακραίων αντιλήψεων σε ένα μεγάλο μέρος του πληθυσμού.

Και πιστεύω ότι ο Καρατζαφέρης ξέρει με τι ανθρώπους έχει να κάνει. Και θεωρώ ότι έχει στο μυαλό του ένα σχέδιο Α και ένα σχέδιο Β. Το σχέδιο Α λέει να εισωρήσει στη ΝΔ (έστω και με ένα 7% στις Ευρωεκλογές) και μέσα σε ένα εύλογο χρονικό διάστημα να την «καταλάβει» είτε με το να γίνει ο ίδιος αρχηγός είτε με το να τη στρέψει εντελώς δεξιά εκκαθαρίζοντας το τοπίο από στελέχη που ο ίδιος θεωρεί όχι αρκετά δεξιά. Για αυτό και ολες αυτές οι προτάσεις συνεργασίας στη ΝΔ με πατρική διάθεση μάλιστα που συνδυάζονται ταυτόχρονα με επιθέσεις στην ηγεσία του κόμματος και ειδικά προς τον Καραμανλή.

Αν δε γίνει αυτο ξέρει ότι για τις ταυτότητες υπέγραψαν αρκετές εκατοντάδες χιλιάδες πολίτες, ξέρει ότι αυτοί οι άνθρωποι είναι ακόμη εκεί και βλέπει σε όλους αυτούς τους ανθρώπους μια μεγάλη δεξαμενή ψήφων. Θεωρεί ότι είναι θέμα χρόνου και φυσικά κατάλληλων λόγων να υπερνικήσουν το φόβο τους να φύγουν από το μαντρί του δικομματισμού και να πάνε στο δικό του. Έστω και τους μισούς να κερδίσει  από αυτή τη δεξαμενή που έκανε τόσο φανερή την παρουσία της πριν μερικά χρόνια θα έχει γίνει αν όχι δεύτερο κόμμα πάντως σίγουρα ένας κρίσιμος ρυθμιστικός παράγοντας. Αν θα το πετύχει δεν είναι φυσικά προβλέψιμο. Είναι όμως μια σημαντική παράμετρος.

*Είναι η ίδια ακριβώς πρακτική της ατιμωρησίας που «τιμωρεί» κάποιους ανθρώπους με ανούσια απώλεια θέσεων αλλά όχι των αντιλήψεων και των δομών που τους επιτρέπουν να ασυδοτούν (βλέπε δωροδοκίες και χρηματισμούς πολιτικών προσώπων, σκάνδαλα, πελατειακή εξυπηρέτηση κ.α).

Ακούγοντας στελέχη της ΝΔ και διαβάζοντας εφημερίδες που την υποστηρίζουν να αναφέρονται στην αποχή με σιγουριά ότι επρόκειτο για από τα γεννοφάσκια τους νεοδημοκράτες που τους κάνανε νάζια στις ευρωεκλογές, σκεφτόμουνα πώς κατέληξαν σε αυτό το συμπέρασμα; Το κατάλαβαν από τον ήχο των κουδουνιών*;

Επίσης ίσως είμαστε η μοναδική χώρα που οι Ευρωεκλογές ήταν τόσο στενά με ελληνικού ενδιαφέροντος θέματολογία φορτισμένες. Ακόμη και οι μετεκλογικές αναλύσεις περιορίζονται σε ένα ασφυκτικό ελληνικό πλαίσιο.

Μία σημαντική αιτία που οδήγησε σε μεγάλη αποχή σε όλες τις χώρες της Ε.Ε και της εν γένει αδιαφορίας και αρκετές φορές εχθρικής στάσης πολλών ευρωπαίων πολιτών απέναντι στην Ε.Ε (ακόμη και σε χώρες της δυτικής και βόρειας Ευρώπης) είναι κατά τη γνώμη μου το γεγονός ότι ενώ το Ευρωκοινοβούλιο είναι το μοναδικό εκλέξιμο όργανο της Ε.Ε είναι ταυτόχρονα και αυτό με την μικρότερη αν όχι ανύπαρκτη επιρροή. Ακόμη και αν οι αποφάσεις του δεν θα μπορούσαν να επηρεάζουν εθνικές κυβερνήσεις θα έπρεπε το Ευρωκοινοβούλιο να είναι εκείνο το όργανο που θα ελέγχει τις διάφορες επιτροπές της Ε.Ε και να διαθέτει δικαίωμα έγκρισης ή απόρριψης των αποφάσεών τους. Αλλιώς για ποιο λόγο να γίνονται εκλογές και για ποιο λόγο υπάρχει το Ευρωκοινοβούλιο;

Από εκεί και πέρα υπήρξε φαινόμενο της ενίσχυσης δεξιών και ιδιαίτερα ακροδεξιών κομμάτων και ο καταποντισμός σοσιαλδημοκρατικών και αριστερών. Όπως είσης η άνοδος κομμάτων από τον χώρο της Οικολογίας. Για την άνοδο των ακροδεξιών κομμάτων δεν έχω κάποια ικανοποιητική εξήγηση. Θεωρώ μάλλον υπερβολικό ότι η μετανάστευση ως γεγονός έπαιξε ένα ρόλο σε αυτό. Τουλάχιστον στις περισσότερες ευρωπαϊκές χώρες η μεγάλη πλειοψηφία των μεταναστών, ακόμη και των μουσουλμάνων που έχουν έτσι και αλλιώς ένα πολύ διαφορετικό πολιτισμικό υπόβαθρο, είναι καλά προσαρμοσμένη στις διάφορες χώρες.

Στην Ελλάδα ο ΛΑΟΣ είναι ο μεγάλος κερδισμένος των εκλογών. Και μπορεί ο Καρμανλής να λέει τώρα ότι δε συνεργάζεται μαζί του αλλά στην πολιτική ιδιαίτερα τέτοιες δηλώσεις έχουν μικρή αξία για το μέλλον. Εξάλλου τέτοιες προθέσεις δε δεσμεύουν την επόμενη ηγεσία της ΝΔ. Και υπάρχουν αρκετοί άνθρωποι στη ΝΔ ακόμη και υψηλόβαθμα στελέχη που θα χαίρονταν ιδιαίτερα με την προοπτική της συνεργασίας με τον Καρατζαφέρη.

Ας υποθέσουμε λοιπόν ότι στις επόμενες βουλευτικές εκλογές το ΠΑΣΟΚ έρχεται πρώτο κόμμα αλλά όχι αυτοδύναμο. Αν ψάξει για συνεργασία στα αριστερά του σε ποιον θα απευθυνθεί;

-Στο ΚΚΕ; Αδύνατο. Είναι σαν συζητάει κανείς για την πιθανότητα ένωσης των Εκκλησιών. Εξάλλου εκεί θέλουν δικτατορία του προλεριάτου.

-Στον ΣΥΡΙΖΑ; Ίσως. Αν εκεί κατέβουν από τα καλάμια τους και δούνε την πραγματικότητα. Η οποία λέει ότι με ποσοστά μετάξύ 4-6% δε μπορεί να φαντασιώνονται συνεργασίες με όλα τα υπουργεία δικά τους. Επίσης να αφήσουν στην άκρη την πολιτική παιδικής χαράς και ας σκεφτούν επιτέλους να απευθυθούνε σε ενήλικες. Όπως επίσης να σταματήσουν να υποστηρίζουν χωρίς λογική και σκέψη τον οποιοδήποτε διαδηλώνει, κλείνει δρόμους, κάνει καταλήψεις, καταστρέφει ή τα σπάει. Όπως επίσης να σταματήσουν κολακεύουν συνεχώς την νεολαία και να ονειρεύονται επαναστάσεις. Πιθανότητες να αλλάξει κάτι; Μάλλον ελάχιστες.

-Με τους Οικολόγους; Εφήμερο μοιάζει το ποσοστό τους. Εξαλλου πιστεύω ότι έχουνε ένα διαχρονικό πρόβλημα στην στελέχωσή τους με ανθρώπους που να σε γεμίζουνε με εμπιστοσύνη.

Στην περίπτωση αυτή λοιπόν βλέπω μια συνεργασία και συγκυβέρνηση της ΝΔ (ως δεύτερο κόμμα) με τον ΛΑΟΣ αρκετά βέβαιη. Και ΠΑΣΟΚ και Αριστερά θα κάθονται και θα κλαίγονται για την κακή τους τη μοίρα.

Έλπιζα σε μαγαλύτερα ποσοστά για τη Δράση του Μάνου και για τη Φιλελεύθερη Συμμαχία. Όχι γιατί συμφωνώ σε όλα μαζί τους αλλά επειδή πιστεύω ότι στην κρατικίστικης νοοτροπίας Ελλάδα υπάρχουν πολλά περιθώρια να εφαρμοστούς φιλελεύθερες ιδέες στην οικονομία και στην κοινωνία.

*Οι κτηνοτρόφοι στις αγροτικές περιοχές ή σε χωριά καταλαβαίνουν πολλές φορές από απόσταση τα δικά τους κοπάδια από τον ήχο των κουδουνιών τους πριν ακόμη τα δούνε.

Το παραπάνω είναι φαίνεται απόρροια της νοοτροπίας για κάθε Έλληνα πριν ακόμη γεννηθεί να υπάρχουν για αυτόν έτοιμα ορισμένα Κουδούνια: της Ορθοδοξίας και κάποιου κόμματος.

Όπως έβλεπα την εκπομπή του ΣΚΑΪ και την επιχειρηματολογία αυτών που ψήφισαν τον Αλέξανδρο, και μάλιστα ανθρώπων επικεφαλής μορφωτικών και ερευνητικών ιδρυμάτων, ως τον μεγαλύτερο Έλληνα μου σχηματίστηκε η εντύπωση ότι τελικά σχεδόν κάθε Νεοέλληνας κρύβει μέσα του έναν στρατηγό εν αποστρατεία.

Το να θεωρείς ότι μετέδωσε το ελληνικό πνεύμα και εκπολίτισε βαρβάρους (που είπε και ο Δεσποτόπουλος) ενώ ξέρεις ότι δεν πήγε με το γαρίφαλο στο αυτί είναι γεγονός αξιοσημείωτο (στο σημείο αυτό θα ήθελα να καταγγείλω και εκείνον τον ανεκδιήγητο βασιλιά Πόρο κάποιου ινδικού βασιλείου που δεν κατάλαβε ότι ο Αλέξανδρος ήθελε να τους εκπολιτίσει και του σκάρωσε μάχη). Και αν υποθέσουμε ότι αυτό το ελληνικό πνεύμα περιέχει ως βασικό στοιχείο του και την ιδέα της δημοκρατίας (ή καλύτερα τον περιορισμό της αυθαιρεσίας της εξουσίας μέσω νόμων), πότε ακριβώς τη μετέδωσε αυτή ο Αλέξανδρος;

Βέβαια μένει και η απορία γιατί οι περισσότερες σημαντικές ελληνικές πόλεις συνασπίστηκαν εναντίον του το 338π.χ άσχετα αν έχασαν τη μάχη στη Χαιρώνεια.

Μια δεύτερη απορία και σε ό,τι αφορά εκπολιτίσεις και μεταδώσεις πνευμάτων είναι η εξής: αν δει κανείς το χάρτη που εκτείνονταν η αυτοκρατορία του Αλεξάνδρου και κατόπιν η Βυζαντινή (που και αυτή δική μας είναι) αυτός περιλαμβάνει τα Βαλκάνια, τη Μέση Ανατολή και τμήματα της Βορείου Αφρικής. Θεωρητικά λοιπόν αυτές οι περιοχές είναι οι πιο τυχερές (και βάλε) του πλανήτη ιστορικά γιατί βρέθηκαν κάτω από την υπέροχη, μεγαλοπρεπή, υπέρλαμπρη, τέλεια ελληνική επίδραση.

Τώρα αν πώ ότι οι λαοί που μένουν σήμερα σε αυτές τις περιοχές είναι πάρε τους μεν και βάρα τους δε, θα είμαι κακεντρεχήςή κακοπροαίρετος; Αν δούμε την πολιτική και κοινωνική οργάνωση τους τι έχουν να δώσουν ως παραδείγματα; Τι έχει να ζηλέψει κανείς π.χ από την Ελλάδα και τη δημοκρατία της; Τη διαφθορά της; Τη λειτουργία του Κοινοβουλίου της; Το νόμο της περί ευθύνης υπουργών; Τα συγγενολόγια που ψηφίζονται από τους εκπολιτιστές με συνέπεια εδώ και δεκαετίες; Ή από την Αλβανία ή την Τουρκία και τη δημοκρατία τους πρέπει να ζηλεύουμε κάτι; Ή μήπως να θαυμάζουμε το πολιτικό σύστημα του Ιράν;

Απεναντίας όταν λέμε με αλαζονικό τρόπο ότι οι Έλληνες έδωσαν τα φώτα του πολιτισμού δεν εννοούμε μήπως στις χώρες της βόρειας και δυτικής Ευρώπης; Το παράδοξο είναι πρόκειται για περιοχές που δεν βρέθηκαν κάτω από την κατοχή του Αλέξανδρου, ούτε υπήρξαν μέρος του ελληνιστικού κόσμου, ούτε  τμήματα της ένδοξης, χιλιόχρονης και ευσεβούς βεβαίως βεβαίως Βυζαντινής μας αυτοκρατορίας.

Συμπέρασμα;

Στα Πανεπιστήμια όλης της χώρας οι φοιτητές γιόρτασαν για άλλη μια φορά τη δημοκρατία.

Αποφάνθηκαν πως και φέτος τα καλύτερα πάρτυ τα διοργάνωσε η ΔΑΠ και έστειλαν ηχηρό μήνυμα στους D.J των υπόλοιπων παρατάξεων.

Από τους τίτλους τέλους της Ελληνοφρένειας.

Η ηθική κατάπτωση της κυβέρνησης

του Στέφανου Μάνου

Βράδυ, παραμονή πρωτομαγιάς, ένας νέος υπάλληλος της Βουλής με ειδοποίησε ότι οι υπουργοί Π. Παυλόπουλος και Ι. Παπαθανασίου κατέθεσαν τροπολογία με την οποία ανανεώνουν – για τρία χρόνια – το δικαίωμα των επιχειρήσεων τύπου και ραδιοτηλεόρασης να έχουν μαύρο ταμείο. Βράδυ, όταν δεν υπάρχουν δημοσιογράφοι και την επομένη δεν θα κυκλοφορήσουν εφημερίδες. Σαν τους κλέφτες.

Τι ποσό αφορά η ρύθμιση των κυρίων Παυλόπουλου και Παπαθανασίου; Περί τα 100 εκατομμύρια ευρώ. Μαύρα λεφτά που μπορούν να ξοδευτούν χωρίς δικαιολογητικά. Για παράδειγμα, σκεφτείτε: Ένας εφοριακός κάνει έλεγχο σε μια επιχείρηση ραδιοτηλεόρασης και βρίσκει μύρια στραβά. Χωρίς δεύτερη σκέψη ή ενδοιασμό η επιχείρηση του δίνει ένα ποσό από το μαύρο ταμείο που της έφτιαξε ο κ. Παπαθανασίου και ούτε γάτα ούτε ζημιά.

Τους μουντζώνεις αυτούς του δύο υπουργούς, ναι ή όχι; Λάβετε υπόψη σας ότι η κυβέρνηση είχε δεσμευτεί στη Βουλή, με δήλωση του κυβερνητικού εκπροσώπου, ότι η επαίσχυντη διάταξη – που είχε και πάλι ανανεωθεί παραμονές εκλογών του 2004 και έληξε τον περασμένο Δεκέμβριο – δεν θα παραταθεί.

Υπεύθυνοι για την αθλιότητα είναι μόνο οι κύριοι Παυλόπουλος και Παπαθανασίου; Όχι, δεδομένου ότι η ρύθμιση έχει εγκριθεί και από τον κ. Κ. Καραμανλή και τον γενικό συντονιστή της οικονομικής πολιτικής κ. Γ. Σουφλιά. Σε μια στιγμή που η οικονομική κατάσταση επιβάλλει σε όλους θυσίες, οι τέσσερεις αυτοί κύριοι χαρίζονται στις επιχειρήσεις τύπου και ραδιοτηλεόρασης. Γνωρίζουν ότι διαπράττουν ηθικό ατόπημα και γι αυτό ενήργησαν όπως οι κλέφτες, στο σκοτάδι, παραμονή γιορτής.

Η άθλια αυτή τροπολογία κατατέθηκε. Τώρα πρέπει και να ψηφιστεί. Ποιος θα την ψηφίσει; Θα υπάρξει έστω ένας βουλευτής της Νέας Δημοκρατίας που θα τολμήσει να εκφράσει την αντίδραση του; Τι νομίζετε; Ακόμη πιο σημαντικό είναι να δούμε τι θα κάνει ο κ. Παπανδρέου; Θα σηκώσει το θέμα ή θα περιοριστεί σε μια πλαδαρή αντίδραση; Τι νομίζετε;

Η νέα πολιτική κίνηση μας, η «Δράση», γι αυτό δημιουργήθηκε. Για να δώσει τη δυνατότητα δημιουργικής αντίδρασης στη διαφθορά και την παρακμή. Θυμίζω ότι στη διακήρυξη μας γράφουμε ότι όταν η μονοκομματική εξουσία (είτε Ν.Δ. είτε ΠΑΣΟΚ) καλείται να επιλέξει ανάμεσα στην εξυπηρέτηση του γενικού συμφέροντος και την εξυπηρέτηση των ιδιοτελών συμφερόντων των κομματικών και συντεχνιακών δυνάμεων που την έφεραν στην εξουσία, επιλέγει το δεύτερο. 100 εκατομμύρια ευρώ μαύρα για τις επιχειρήσεις τύπου και ραδιοτηλεόρασης. Ποιο γενικό συμφέρον υπηρετούν οι κύριοι Καραμανλής, Σουφλιάς, Παυλόπουλος και Παπαθανασίου;

100 εκατομμύρια ευρώ, μαύρα για τις επιχειρήσεις τύπου και ραδιοτηλεόρασης (με την έγκριση της Βουλής;), 100 εκατομμύρια ευρώ μίζες και λαδώματα Siemens (με τη Siemens ατιμώρητη για να μη μιλήσει), συνθέτουν την εικόνα της κατάντιας της δημόσιας ζωής.

Δεδομένου ότι οι ωφελούμενοι από την κυβερνητική τροπολογία είναι οι επιχειρήσεις τύπου και ραδιοτηλεόρασης, φαντάζομαι ότι δεν θα δοθεί ιδιαίτερη δημοσιότητα στο σημείωμα μου αυτό. Υπάρχει όμως το διαδίκτυο που ευτυχώς δεν ελέγχεται από τη Ν.Δ. και το ΠΑΣΟΚ, αλλά από τους πολίτες. Σας καλώ λοιπόν να διαδώσετε τα καμώματα της κυβέρνησης. Να μάθουν όλοι ότι η κυβέρνηση Καραμανλή πουλάει το γενικό συμφέρον (απώλεια εσόδων κατά τα οικονομικά έτη 2010, 2011 και 2012, σύμφωνα με το Γενικό Λογιστήριο του Κράτους) για να αποκτήσει την εύνοια των επιχειρήσεων τύπου και ραδιοτηλεόρασης.

Το ερώτημα για τους πολίτες είναι: Στις ευρωεκλογές θα ρίξουν ψηφοδέλτιο ή συγχωροχάρτι. Θα επιβραβεύσουν τις αθλιότητες;

Δείτε επίσης:

Καθημερινή

100myria.gr

TVXS.gr

Μου ήρθε το παρακάτω μήνυμα μέσω e-mail. Το περιοδικό Monthly Review δεν το γνώριζα αλλά το θέμα της εκδήλωσης ίσως έχει ενδιαφέρον για αρκετούς.

ΕΚΔΗΛΩΣΗ – ΣΥΖΗΤΗΣΗ 

 
Το περιοδικό Monthly Review και η Ένωση Ακολούθων Τύπου, την Πέμπτη 30 Απριλίου 2009 και ώρα 13:00 μ.μ., οργανώνουν εκδήλωση–συζήτηση, με θέμα:

 Ελληνικότητα και Ευρωπαϊκή Ταυτότητα

Ομιλητές:

Γιώργος Κοντογιώργης, πρώην πρύτανης Πάντειου Πανεπιστημίου

Κώστας Μελάς, καθηγητής Πανεπιστημίου

Αντώνης Παπαγιαννίδης, δημοσιογράφος

Σεραφείμ Φυντανίδης, δημοσιογράφος

Δημήτρης Χριστόπουλος, πρόεδρος Ελληνικής Ένωσης για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου

Βαγγέλης Χωραφάς, εκδότης περιοδικού Monthly Review

Συντονιστής:

Κώστας Μαυροειδής, πρόεδρος Ένωσης Ακολούθων Τύπου

Η εκδήλωση θα πραγματοποιηθεί στο Κέντρο Τύπου της Γενικής Γραμματείας Επικοινωνίας επί της οδού Φραγκούδη 11 & Αλεξάνδρου Πάντου (Καλλιθέα, δίπλα στο Πάντειο Πανεπιστήμιο).

Είναι γνωστό από παλαιοντολογικά, ανθρωπολογικά και γεωλογικά δεδομένα ότι ο άνθρωπος χρησιμοποιεί τη φωτιά εδώ και εκατοντάδες χιλιάδες χρόνια από το στάδιο δηλαδή του Homo erectus. Μάλιστα πρόσφατα υπήρξαν ενδείξεις για ελεγχόμενη χρήση της φωτιάς εδώ και 700.000 – 800.000 χρόνια περίπου.  Για παράδειγμα δείτε στο BBC εδώ και στη Wikipedia εδώ και εδώ.

Θα ήταν μάλιστα σωστό να υποθέσουμε ότι πριν από την προσωπική ικανότητα για άναμμα της φωτιάς θα πρέπει εκείνοι οι άνθρωποι να έβρισκαν εστίες φωτιάς έτοιμες μετά από αναφλέξεις από φυσικές αιτίες. Θα σκέφτονταν μάλιστα ότι κάποια υπερφυσική δύναμη τους στέλνει φωτιά από τον ουρανό π.χ με τους κεραυνούς.

Από ότι φαίνεται για τους Νεοέλληνες και το υπέροχο κράτος τους ο χρόνος έχει σταματήσει σε εκείνα τα χρόνια. Πιστεύουν λοιπόν ότι κάποια υπερφυσική δύναμη (υπάρχουν ακόμη τέτοιες) από τον ουρανό (από πού αλλού) ανάβει φωτιά σε μια υπόγεια σπηλιά που βρίσκεται στο εσωτερικό ενός κτιρίου (αν θυμάμαι καλά Εκκλησία το λένε) και μάλιστα μόνο από αυτούς και μόνο για αυτούς. Οργανώνουν (η λέξη σε αυτό το επίπεδο αποκτά διαστάσεις τραγικής ειρωνίας) τη μεταφορά Της φωτιάς στην πρωτεύουσά τους, την υποδέχονται (Τη φωτιά) ως αρχηγό κράτους, συνομιλούνε φαντάζομαι μαζί Της για τα (αιώνια) εθνικά θέματα τους (αν και νομίζω φέτος θα συζήτησαν μαζί της την οικονομική κρίση), υποκλίνονται μπροστά της, της παρουσιάζουν όπλα, πυροβόλα, άρματα μάχης, μαχητικά αεροσκάφη (ευτυχώς που δεν έχουμε πυρηνικές κεφαλές), χορεύουν μπροστά της με τους μάγους της φυλής (πολιτικούς και θρησκευτικούς) να σέρνουν πρώτοι το χορό.

Αλλά ευτυχώς δεν είναι όλα μαύρα και άραχνα. Όχι, η υπερφυσική δύναμη εκεί στον ουρανό δεν θα μας αφήσει έτσι. Μόνους και απροστάτευτους. Υπάρχει και το χαρμόσυνο και ελπιδοφόρο μήνυμα αυτής της οπερέτας που θα πρέπει να γεμίζει χαρά και ελπίδα όλους εμάς που ανήκουμε σε αυτή τη φυλή. Και το μήνυμα είναι ότι μετά τη χρήση Της φωτιάς η υπερφυσική δύναμη θα στείλει ουράνιες οδηγίες (εκτός από μερικούς επιπλέον νόμους) για το πώς κατασκευάζει κανείς εξελιγμένα πέτρινα εργαλεία. Ναι, λοιπόν! Ερχεται η Σωτήρια εποχή της αντικατάστασης απλών πέτρινων εργαλείων από εξελιγμένα πέτρινα μοντέλα. Όπως ακριβώς τα έχουν προβλέψει οι Προφήτες και οι Γραφές των Νεοελλήνων.

Εμπρός λοιπόν να αφήσουμε πίσω μας την παλαιολιθική περίοδο, τις έριδες και τα σκάνδαλα αυτής της εποχής και όλοι ενωμένοι να προχωρήσουμε με βήμα γοργό στο μέλλον και στην μεσολιθική εποχή. Ας βγούμε έξω από τις σπηλιές μας και ας υποδεχτούμε το γενναίο νέο κόσμο που είναι προ των πυλών.

Καλή Ανάσταση. Άντε και του χρόνου.

Ο Λασκαράτος σε οίστρο στου Ροϊδη.

Και εδώ ένα μνημείο υποκρισίας και θράσους στο ίδιο θέμα.

Ήθελα να γράψω κάτι για τα πολλαπλά φαινόμενα βίας που έχουν συμβεί τους τελευταίους μήνες αλλά ένα κείμενο του Χρήστου Σωτηρακόπουλου με κάλυψε σε πολλά. Θα ήθελα όμως να συμπληρώσω τα εξής:

Έχουν υπάρξει τους τελευταιους μήνες περιστατικά βίας σε κάθε πιθανό χώρο, για κάθε πιθανή αιτία και από κάθε ιδεολογικό χώρο. Στους δρόμους, σε πανεπιστήμια, σε γήπεδα, σε θέατρα. Παντού.

Το μεγάλο πρόβλημα και που δε θέλουμε να παραδεχτούμε είναι ότι είμαστε μια κοινωνία που παράγει βία και αυταρχισμό. Ας σκεφτούμε ότι αυτή η κοινωνία στον 20ο αιώνα παρήγαγε τρεις δικτατορίες και ένα αστυνομικό κράτος σχεδόν 20 ετών. Σε όλα αυτές τις περιπτώσεις υπήρξε ισχυρή λαϊκή στήριξή. Αν συνυπολογίσουμε ότι η  αντίδραση σε όλη αυτή την πρότερη κατάσταση υπήρξε κυρίως μέσω του ΚΚΕ και της κομμουνιστογενής αριστεράς μπορεί κανείς να καταλάβει ότι στην Ελλάδα κάθε ιδεολογία δεν αποσκοπούσε στην ίδρυση δημοκρατικού κράτους αλλά στην κυριαρχία και επιβολή και στην ταυτόχρονη εξαφάνιση της αντίθετης ιδεολογίας ή άποψης. Κάτι σαν εγκαθίδρυση της μίας και μοναδικής αληθινής ιδεολογίας. Αποτέλεσμα ήταν να έχουμε μια ελληνοχριστιανικότατη (είτε δεξιά είτε αριστερή) ηθική σε όλα τα επίπεδα της κοινωνίας: καταδικάζουμε το άδικο και το έγκλημα όταν είναι εις βάρος μας και το παραβλέπουμε όταν μας ευνοεί. Ή ακόμη χειρότερα επιδιώκουμε και απαιτούμε την μη εφαρμογή των νόμων.

Στην Ελλάδα δεν έχουμε μάθει να σεβόμαστε τρόπους ζωής και σκέψης. Επιλογές. Και επειδή δεν έχουμε μάθει κάτι τέτοιο καταφεύγουμε στις φωνές και στη βία για να πείσουμε τον συνομιλήτή και γενικότερα το αντίπαλο δέος για την υποτίθεται ανωτερότητα των ιδεών μας.

Αν υποθέσουμε ότι η οπλοκατοχή θα ήταν νόμιμη όπως στις ΗΠΑ θα είχαμε στην Ελλάδα καμιά διακοσαριά νεκρούς κάθε μέρα με οποιαδήποτε αιτία και αφορμή. Για διαφωνία στο ποια ομάδα είναι καλύτερη, για το ποιος είδε πρώτος μια θέση για παρκάρισμα, γιατί κάποιος κόρναρε σε κάποιον άλλον, για διαφωνίες στα πολιτικά, για ασυμφωνία σε ποιο club πρέπει να πάει η παρέα κ.ο.κ.

Κάτι επίσης χαρακτηριστικό είναι ότι έχουμε τη συνήθεια (μεγάλη ιδέα ίσως για τους εαυτούς μας) γεγονότα που συμβαίνουν στην Ελλάδα να τα χρησιμοποιούμε ως αφετηρία για εξαγωγή συμπερασμάτων σε παγκόσμια κλίμακα. Π.χ οι ταραχές του Δεκεμβρίου έγιναν αφορμή για αρθρογραφία όπου κάποιοι φαντασιώνονταν εξεγέρσεις ενάντια στον καπιταλισμό και πτώση του παγκόσμιου συστήματος.

Δυστυχώς για εμάς ότι συμβαίνει στην Ελλάδα είναι τοπικού ενδιαφέροντος και δεν αφορά ουσιαστικά την ιστορία του πλανήτη. Γεγονότα στην Ελλάδα δεν επηρεάζουν πολιτικές και αποφάσεις έξω από τα ελληνικά σύνορα.

Αντίθετα όμως γεγονότα που συμβαίνουν έξω από την Ελλάδα την επηρεάζουν και πολύ μάλιστα. Στην περίπτωση αυτή βέβαια θεωρούμε πολύ συχνά ότι μας αφήνουν ανέγγιχτους. Χαρακτηριστικό παράδειγμα η παρούσα οικονομική κρίση. Εδώ και μήνες ο πρωθυπουργός της χώρας και ένα σωρό υπουργοί, βουλευτές και στελέχη της ΝΔ λαΐκιζαν ασύστολα ισχυριζόμενοι ότι η ελληνική οικονομία είναι ισχυρή και ότι η κρίση αφορά άλλες οικονομίες (τεράστιες σε σχέση με την ελληνική) αλλά όχι φυσικά τη δική μας ελληνοορθόδοξη. Τώρα την επικαλούνται συχνότατα για να δικαιολογήσουν πιθανά (σίγουρα;) μέτρα.

Αλλά έτσι είναι. Αν ανακοινωθεί αύριο ότι ένας γιγάντιος μετεωρίτης, ίσος με τη μισή Γη θα συγκρουστεί με τη Γη και το ανθρώππινο είδος φυσικά θα εκλείψει, είμαι σίγουρος ότι θα βγει ο κυβερνητικός εκπρόσωπος ή και ο πρωθυπουργός και θα ανακοινώσουν με τη σειρά τους ότι «η κυβέρνηση είναι ενήμερη για το γεγονός, έχει πάρει όμως όλα τα κατάλληλα μέτρα και συνεπώς η Ελλάδα είναι έτοιμη για την αντιμετώπιση των συνεπειών της σύγκρουσης». Και φυσικά η μόνη από όλες τις χώρες.

Ένα πολύ ενδιαφέρον άρθρο του Doctor με πολλές πηγές στο ιστολόγιό του σχετικά με τις σχέσεις Ελλήνων, Αλβανών και Αρβανιτών.

Διαβάζεις κάτι τέτοια ρεπορτάζ στο TVXS.gr και αναρωτιέσαι αν είναι αλήθεια. Γιατί αν είναι, ειδικά η περίπτωση του Ν. Σακελλίωνα δείχνει μια αστυνομία που λειτουργεί με λογικές οργανωμένου εγκλήματος. Αν είμαστε ακόμη αστυνομοκρατούμενο κράτος (ή και κάτι χειρότερο) τουλάχιστον να το παραδεχτούμε και να μη πετάνε οι πολιτικοί μας κορώνες στον ανατολικό μας γείτονα περί δημοκρατίας, ανθρωπίνων δικαιωμάτων και ευρωπαϊκών αξιών. Στο ίδιο επίπεδο είμαστε από ότι φαίνεται.

200 χρόνια συμπληρώνονται από την γέννηση του Δαρβίνου, του ανθρώπου που άλλαξε την (μεγάλη) ιδέα του ανθρώπου για τον εαυτό του. Μια ιδέα που καλλιεργείται ειδικά από τη μονοθεϊστική λογική εδώ και αιώνες.

Το 29% των Ελλήνων θεωρεί πάντως ότι δεν υφίσταται Εξέλιξη των Ειδών. 

Θα έχουν φαντάζομαι τρανταχτά στοιχεία στα χέρια τους που θα αποδεικνύουν ότι κάποιο πνεύμα είπε «άμπρα κατάμπρα» και έκανε τον κόσμο και τα φυτά και τα ζώα. Μετά πήρε χώμα, το έφτυσε, το έκανε πηλό, το φύσηξε και έγινε ένας άνθρωπος . Και μετά από λίγο έκανε άλλον έναν άνθρωπο από τα πλευρά του προηγούμενου.

Το ωραίο στο ρεπορτάζ είναι ότι το Βατικανό «ανακοίνωσε ότι η θεωρία του Δαρβίνου για την Εξέλιξη είναι συμβατή με τη χριστιανική πίστη και μάλιστα έχει τις ρίζες της στις διδαχές του Αγίου Αυγουστίνου και του Θωμά του Ακινάτη»!!!

Άμα φέρει δηλαδή κάποιος σήμερα αποδείξεις ότι ο Χριστός δεν υπήρξε ή ότι ήταν απλώς ένας άνθρωπος που γυρόφερνε στη Γαλιλαία το Βατικανό θα ανακοινώσει μετά από 100-150 χρόνια ότι «οι αποδείξεις είναι συμβατές με τη χριστιανική πίστη και έχουν τις ρίζες τους στον απόστολο Παύλο, στον απόστολο Πέτρο και στον Μωϋσή».

Αν υπάρχει κάποια διαφωνία στην Εξέλιξη των ειδών είναι μόνο γλωσσική και έχει να κάνει με το αν σήμερα η λέξη «εξέλιξη» περιγράφει ακριβώς αυτό που πραγματικά συμβαίνει. Η εξέλιξη έχει ταυτιστεί κοινωνικά (αλλά και κάποτε επιστημονικά) με μία γραμμική κατεύθυνση από το κατώτερο στο ανώτερο. Τα τελευταία χρόνια όμως στον επιστημονικό χώρο δεν εκλαμβάνεται απαραίτητα η εξέλιξη με αυτή την έννοια καθώς στη φύση δεν επιλέγεται το ανώτερο αλλά το καλύτερα προσαρμοσμένο για συγκεκριμένες συνθήκες περιβάλλοντος.